Fisiak Jacek Izydor (ur.10 V 1936 w Konstantynowie Łódzkim) anglista, językoznawca. Emerytowany profesor UAM (od 2006 r.). Profesor Wyższej Szkoły Języków Obcych w Poznaniu (od 2004 r.) i Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi (od 2006 r.).

Studia wyższe odbył w Uniwersytecie Warszawskim pod kierunkiem m.in.prof. Margaret Schlauch w latach 1954-1959. Pracę zawodową rozpoczął przed studiami jako referendarz sekcji sportowej lekkiej atletyki i gier sportowych w Łódzkim Komitecie Kultury Fizycznej w 1953 r. Po studiach zatrudniony został w charakterze asystenta w Uniwersytecie Łódzkim. W 1961 r. odbył staż naukowy u jednego z najwybitniejszych współczesnych anglistów-językoznawców brytyjskich profesora Lorda Randolpha Quirka w Uniwersytecie Londyńskim . Stopień doktora uzyskał w UŁ w 1962 . Staż habilitacyjny odbył w Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles w latach 1963-64, a habilitował się w UAM w 1965. W tym samym roku objął katedrę filologii angielskiej w UAM, która w 1969 została przekształcona w instytut. Kierował anglistyką poznańską nieprzerwanie przez 40 lat (od 1965 do 2005 r.)

W 1971 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1977 zwyczajnym. Profesor uniwersytetów amerykańskich (Kansas, Floryda, State University of New York, The American University, Waszyngton), niemieckich (Kilonia, Saarbruecken, Bamberg), Uniwersytetu Wiedeńskiego, Zuryskiego, Jyvaskyla (Finlandia) i Tromsoe (Norwegia).

W latach 1985 do 1988 był rektorem UAM, a w latach 1988-1989 ministrem edukacji narodowej. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w 1989 r. Był współprzewodniczącym Podzespołu ds. Oświaty, Szkolnictwa Wyższego, Nauki i Postępu Technicznego.

Za wybitne osiągnięcia naukowe wyróżniony tytułem doktora honoris causa Uniwersytetu Jyvaskyla (Finlandia) oraz Uniwersytetu Opolskiego. Członek Polskiej Akademii Nauk, Akademii Europejskiej (Academia Europaea) z siedzibą w Londynie, Europejskiej Akademii Umiejętności (Akademie Europeenne des Sciences, des Artes et des Lettres) z siedzibą w Paryżu, Akademii Nauk Finlandii, Królewskiej Akademii Nauk Norwegii, Nowojorskiej Akademii Nauk oraz Medieval Academy of America. Członek Rady Języka Polskiego. Długoletni przewodniczący Komitetu Neofilologicznego PAN (1981-1993). Członek wielu poskich i zagranicznych towarzystw naukowych w tym prezes International Association of University Professors of English (1974-77), Societas Linguistica Europaea (1982-83) i International Society for Historical Linguistics (1981-83). W latach 1972 - 1979 prezes Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego. Od 2002 dożywotni członek honorowy Linguistic Society of America. Zapraszany na wykłady do ponad stu uniwersytetów na pięciu kontynentach, w tym Cambridge, Londynu, Edynburga, Sorbony, UCLA, Georgetown, Uppsali, Louvain, Monachium, Berlina (Freie Universitaet Berlin), Cape Town, Tokio, Canberry i in. Stypendysta Fundacji Paderewskiego, Fulbrighta, Forda , DAAD i Japan Society for the Promotion of Science. Konsultant i doradca MEN, rządu Szwecji, Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego Austrii, Fundacji Forda, IREX-u, Pergamon Press (Oxford) oraz Encyklopedii Britannica (Chicago 2000). Członek Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych (z przerwami od 1976 do 2008. Członek Państwowej Komisji Akredytacyjnej (2002-2008). Redaktor naczelny trzech międzynarodowych czasopism, w tym Folia Linguistica Historica (Berlin) oraz członek wielu rad redakcyjnych czasopism naukowych w kraju oraz m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Kanadzie, Austrii, Francji, Holandii i Irlandii.

Laureat Nagrody Prezesa Rady Ministrów RP za wybitne osiągnięcia naukowe (1996) i wielokrotnie od 1966 do 2007 r. Nagrody Ministra Edukacji Narodowej i Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Odznaczony licznymi orderami krajowymi i zagranicznymi, m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą OOP, Krzyżem Komandorskim Orderu "Lwa Finland", Krzyżem Oficerskim Imperium Brytyjskiego (OBE), Krzyżem Oficerskim Orderu "Palmes Academique" (Francja) i in., jak również medalami uniwersyteckimi m.in. uniwersytetów w Haidelbergu, Louvain, Salzburgu i Helsinkach. Noty biograficzne w 20 encyklopediach i wydawnictwach Who is who głównie za granicą, w tym Who is whi in the world (Chicago), International who is who (Londyn) i Encyclopedia Britannica (polska edycja).

Stworzył poznańską szkołę polskiej anglistyki. Wypromował 60 doktorów, z których 22 jest profesorami w UAM, UW, UŁ i Uś oraz uniwersytetach brytyjskich, amerykańskich i niemieckich. Główne zainteresowania naukowe, to historia języka angielskiego, językoznawstwo historyczne, dialektologia historyczna, językoznawstwo kontrastywne, zapożyczenia językowe i leksykografia. Autor ponad 170 prac, w tym 41 książkowych (m.in. monumentalnego The New Kościuszko Foundation Dictionary, A Short Grammar of Middle English czy An Outline History of English).